Turizm için nerelere gitmeli

Afganistan. Yakıcı bir şekilde hissediyorum. Afganistan’a gitmek istiyorum. Nepal’i de istiyorum. Belki ikisini bir şekilde birleştirmek de mümkün olabilir, bilmiyorum. Ama şu anda dünyada gitmek istediğim bir numaralı ülke Afganistan. Afganistan’a eşdeğer bir ülkeye hiç gitmedim. İran’ı bir miktar gördüm. İran’ın güzel bir ülke olduğu, insanlarının da güzel olduğu, yaşanır bir ülke olduğu kanaatine varmıştım. Fakat fazla modern, geçmişiyle bağını büyük ölçüde koparmış, yaşamı standartlaştırmış bir ülke. Mısır daha egzotik, daha gerçek bir yer. Suriye’de bu duyguyu kuvvetle yaşadım, iç savaştan önce ziyaret ettiğimde. Ama Afganistan ayarında bir yere yolum düşmedi. Özellikle şu günlerde çok derslerle dolu, hayat dersleriyle dolu, insana ufuk verecek olan bir ülke olduğunu düşünüyorum.

İkinci bir seyahat projesi ise Afrika kıtasını kuzeyden güneye veya güneyden kuzeye diklemesine bir uçtan bir uca kara yoluyla geçmek. 2010’ların başından beri hep var bu kafamda. Bir iki defa gerçekleşmesine ramak kaldı, ama olmadı bir türlü. Seyahat seven her insanın mutlaka yapması gereken işler bunlar.

Afrika hakkında bütün önyargılarınızı unutun. Afrika’ya hayatında gitmemiş olan herkesin otomatik olarak aklına gelen şeyler açlık, sefalet, hastalık, göbeği burnunda çocuklar, vesaire. Oraya gittiğiniz zaman göreceğiniz ise bunun tam zıddı, dünyanın en neşeli, hayattan en zevk almayı bilen insanlarıyla karşılaşıyorsunuz, her yerde. Özellikle şehirlerden uzak durduğunuz zaman. Afrika’nın şehirleri bayağı kötü, çok sefalet var. Ama taşrıya çıktığın zaman, ‘işte yaşam bu, böyle yaşamak lazım’ duygusunu her gün, her an tadıyorsun. Çok şaşırtıcı ama bu böyle. Avrupa’da veya Kuzey Amerika’da artık asla tatmadığım bir duygu.

İspanya’da Santiago de Compostela’ya yürümeyi yıllar oldu kafama koyalı. Santiago belki de Avrupa’nın kalbidir, Avrupa medeniyetinin odak noktasıdır. Yüzlerce yıldan beri insanlar yürüyerek ya da at sırtında gitmişler oraya, Fransa’dan, İngiltere’den, ta Bohemya’dan, Polonya’dan yola çıkarak. Anlamını gerçekten idrak etmek için yürüyerek gitmek lazım. Yolda bitap düşmen lazım. Ayakların su toplayacak, günlerce yıkanamayıp kokacaksın ki bir anlamı olsun. Şöyle en az iki üç hafta, tercihan bir ay yollara düşmeli. Cezaevinden 2015’te erken çıkma ihtimali belirdiğinde karar vermiştim, çıkar çıkmaz gidecektim. Sonra olmadı. Şimdi biraz daha ertelesem artık sağlığım elvermeyecek diye korkuyorum.

Otobiyografik not: Mayıs 2022’de gerçekleştirdim Santiago de Compostela hayalimi. Ferrol’dan Santiago’ya altı gün yürüyebildim. Afrika ve Afganistan henüz bekliyor.